Een jaar lang elke dag schrijven
Een jaar geleden nam ik een beslissing die alles veranderde
Precies een jaar geleden zette ik een bureautje in het kamertje naast de voordeur, tussen de garderobe en de meterkast. Ik had één voornemen voor het nieuwe jaar: elke dag schrijven, een jaar lang.
Ik wist niet of ik het meer dan een maand zou volhouden.
366 dagen later heb ik zeven boeken geschreven.
Het voelt nog steeds onwerkelijk om dat hardop te zeggen. Zeven boeken? In één jaar? Maar als ik terugkijk naar alle korte verhalen, novelles, romans en dagelijkse hoofdstukken die ik op Substack heb gedeeld, ligt het bewijs er gewoon.
Maar belangrijker dan het aantal pagina’s of boeken is de verandering die het teweegbracht.
Ik ben schrijver geworden.
Niet zomaar iemand met af en toe een leuk idee voor een artikeltje op social media of een stukje in het parochieblad, maar iemand voor wie schrijven het kloppende hart van elke dag is geworden.
Laat me je meenemen op die reis.
Januari: De vonk
Het begon met een vraag op een fantasyconventie:
“Heb je ooit overwogen om fictie te schrijven?”
Ik lachte het weg. Daar was ik toch te oud voor? Ik was een mediapriester, geen romanschrijver. Maar die vraag bleef hangen. Ze raakte iets wat ik diep weggestopt had: de droom die ik als kind had om schrijver te worden. Van verhalen die beter waren dan de saaie boeken die ik vroeger moest lezen op school.
Tijdens een reis door Ierland, tussen mistige heuvels en eeuwenoude ruïnes, kwam een idee tot leven:
Wat als monniken magie gebruikten—niet met toverspreuken, maar met verhalen?
Dat was het mosterdzaadje.
Ik keerde terug naar huis, richtte een schrijfhoekje in in de voormalige garderobe (makkelijk te verwarmen in de winter) en nam me één ding voor:
Elke dag schrijven. Eén jaar lang.
De dagelijkse routine (en het verlies van een hoofdstuk)
In het begin schreef ik in Apple Pages. Tot een crash een volledig hoofdstuk uitwiste. Uren werk, zomaar verdwenen.
Dat was het moment waarop ik overstapte naar cloudgebaseerde tools: Google Docs, Substack, en later Reedsy. Alles met autosave.
De eenvoudige editor van Substack bleek perfect voor het delen van korte verhalen. Voor boeken zoals Advent of Dragons gebruikte ik Reedsy: gratis, overzichtelijk, fijn voor het bijhouden van hoofdstukken, woordenaantallen en zelfs het voorbereiden van publicatiebestanden.
En misschien het belangrijkste:
Ik raakte mijn werk niet meer kwijt.
Van korte verhalen naar volwaardige boeken
In het begin schreef ik mini-verhalen. Flash fiction. Dierenverhalen in Rome. Kabouters en monniken. Soms dicteerde ik ze op mijn telefoon tijdens wandelingen, waarna ik ze liet uitschrijven op de computer.
Na verloop van tijd onstonden er verbanden tussen sommige verhalen. Andere bleven op zichzelf staan. Uiteindelijk had ik genoeg voor drie verhalenbundels—elk met een eigen toon: licht, donker, en speels (zoals de Inktober-reeks met 30 tekeningen en 30 verhalen).
Maar de echte omslag kwam toen ik langere verhalen durfde te schrijven.
Dragon Patrol & Schrijven zonder plan
Eén kort verhaal liet me niet los: over een meisje dat haar drakenrijbewijs probeert te halen. Het groeide uit tot Dragon Patrol, een urban fantasy vol vaart, waarin de hoofdpersonen in elk hoofdstuk een nieuwe zaak moeten oplossen. Ik schreef het in drie weken, geïnspireerd door Star Trek: The Next Generation en politiedrama’s als The Rookie.
Intussen had ik geleerd mijn intuïtie te volgen. Ik hoefde niet meer alles vooraf uit te denken. Ik kon beginnen met een gevoel, een personage, een conflict—en gewoon het verhaal laten ontstaan.
Mijn methode werd simpel:
Wandelen en vertellen.
De schrijfretraite in Ierland & Verhaalmagiërs (Story Mages)
In mei keerde ik terug naar Ierland. Elke dag wandelde ik in de omgeving van Glendalough, en onderweg dicteerde ik hele hoofdstukken.
In één magische week voltooide ik de eerste volledige versie van mijn boek over de Story Mages.
Het was niet perfect, maar het was af.
En dat was genoeg.
Ik legde het manuscript weg, nam wat afstand, en keerde weer terug naar korte verhalen. Ik probeerde nieuwe genre’s, leerde telkens meer over schrijven en vertellen.
Het gevonden dagboek & de Adventroman
In de herfst merkte ik dat ik al een stuk zelfverzekerder was geworden als schrijver. Ik wist beter waar ik mee bezig was en wat een verhaal nodig had.
Voor november schreef ik een prequel op Story Mages—een gevonden dagboek van de vader van de hoofdpersoon. Het begon als een novelle.
Het werd een roman van 110.000 woorden.
En toen kwam december.
Advent of Dragons begon als een klein project: elke dag een hoofdstuk schrijven en publiceren op Substack, als steun voor de medische fundraiser van een collega-schrijver.
Maar het groeide uit tot een volwaardige roman van 25 hoofdstukken—knus, winterachtig, maar met diepgang. Ondertussen produceerde ik ook nog 20 afleveringen van een nieuwe heiligenpodcast voor de KRO-NCRV.
Op 31 december om 19.30 uur typte ik het laatste hoofdstuk.
Daarna sprong ik in de auto voor een bordspelavond met vrienden.
We haalden met het project duizenden euro’s op.
En ik had mijn zevende boek geschreven.
Wat nu: Het jaar van publicatie
Dit jaar staat in het teken van redigeren, uitgeven en delen wat ik heb geschreven.
Ik wil nog drie vervolgromans schrijven na Advent of Dragons waarbij elk boek zich afspeelt in een ander seizoen (lente is de volgende). Daarnaast ga ik aan de slag met de redactie en publicatie van Dragon Patrol en de Story Mages-reeks. En ik hoop ook de verhalenbundels dit jaar te publiceren.
Dat zijn in totaal tien boeken.
Mijn doel?
Niet alleen schrijven, maar ook mijn boeken uitgeven en delen met de wereld. Ik droom van een kleine collectie van mijn eigen verhalen in de boekenkast.
En ik hoop dat mijn verhalen door veel mensen gelezen zullen worden. Onderweg in de trein of bus. Bij het haardvuur. Voor het slapengaan.
Verhalen de wereld een beetje warmer maken.
Als je tot hier bent gekomen...
...dan hoor je waarschijnlijk bij de kleine groep mensen die niet afgeschrikt worden door lange teksten. Dank je wel.
Wil je helpen? Binnenkort zoek ik proeflezers en reviewers. Blijf geabonneerd op mijn Substack, deel deze post met een kennis, of sponsor een toekomstig verhaal.
En als jij ervan droomt ooit zelf een boek te schrijven:
Wacht niet langer.
Een jaar geleden begon ik met niets anders dan een idee en een leeg scherm.
Vandaag heb ik een bibliotheek vol verhalen en werelden.
En ik ben nog maar net begonnen.
– Roderick Vonhögen
Wat een mooi voornemen! Daar komen vast mooie verhalen van. Veel succes!