Onlangs verscheen op Castlefest De Zilverbinder, het langverwachte tweede deel van Cocky van Dijks fantasyserie Het Doodschap. Ik sprak met de auteur, redacteur en uitgeefster over het ontstaan van haar verhalen, haar liefde voor zorgvuldig opgebouwde fantasywerelden en de verrassende manier waarop een simpele typefout uiteindelijk uitgroeide tot een complete boekenreeks.
Een boodschappenlijstje. Meer was er niet nodig om een nieuwe fantasyserie in gang te zetten. Waar eigenlijk boodschap had moeten staan, verscheen per ongeluk het woord doodschap op papier. Voor veel mensen een simpele typefout, voor auteur, redacteur en uitgeefster Cocky van Dijk het begin van een compleet nieuw verhaal.
Dat is tekenend voor de manier waarop Cocky ideeën verzamelt. Soms dienen ze zich aan als een los woord, soms als een toevallige verspreking of een typefout. Vervolgens krijgen ze alle tijd om uit te groeien tot een wereld met eigen regels, geschiedenis en personages.
Komend weekend verschijnt op Castlefest het langverwachte tweede deel van haar Doodschap-serie, dat daar voor het eerst verkrijgbaar zal zijn.
Een blik vol ideeën
Het eerste zaadje voor haar eerdere serie Drakenzielers werd jaren geleden geplant.
“Ik bewaarde al mijn ideeën in een blik,” vertelt ze. “Soms stond er alleen maar één woord op een briefje.”
Tussen die briefjes zaten ooit de woorden draken en zieler. Toen ze die naast elkaar legde, ontstond ineens het begrip drakenzieler. Vanaf dat moment begon ze zich af te vragen wat zo’n drakenzieler eigenlijk zou zijn.
In haar boeken is een drakenzieler een magiër die na de dood van een draak diens ziel opvangt en naar de onderwereld begeleidt, zodat de draak uiteindelijk kan reïncarneren.
De serie begint met Fenna, een jonge vrouw die al haar hele leven opkijkt naar de drakenzielers. Vanuit haar bergdorp kijkt ze uit op de burcht waar de draken leven. Haar grootste droom is zelf drakenzieler te worden, ook al is dat een beroep dat alleen door mannen wordt uitgeoefend. Tegen alle verwachtingen in krijgt ze de kans om de toelatingsproeven af te leggen, en slaagt ze.
Daarmee begint haar avontuur.
Een typefout die bleef hangen
Ook haar nieuwste serie ontstond op een onverwacht moment.
“Ik was een boodschappenlijstje voor mijn man aan het schrijven en typte per ongeluk doodschap.”
Dit keer verdween het idee niet in haar bekende ideeënblik.
“Ik wist meteen: hier moet ik iets mee.”
Dat ene woord groeide uit tot een wereld waarin een broederschap van magiërs de dood beheert. Zij bepalen wie sterft en wie geboren wordt, terwijl schaduwkrijgers de zielen begeleiden zodra hun levensdraad wordt doorgeknipt. De orde bezit zelfs de macht om iemand kort na zijn overlijden terug te halen uit de dood, maar daarvoor moet het evenwicht worden hersteld. Als één ziel terugkeert, moet een andere die plaats innemen.
Dat vormt het vertrekpunt voor drie verhaallijnen die langzaam naar elkaar toe groeien.
Ranah ontdekt dat ze geen gewoon medium is, maar een Zilveren Loper die letterlijk door de onderwereld kan reizen. De jonge Rorrick wordt onverwacht meegenomen om te worden opgeleid tot schaduwkrijger. En Si’denn, zelf schaduwkrijger, herinnert zich niets meer van zijn verleden. Toch blijft hij zoeken naar de persoon die hij ooit was. Ook verlangt hij naar de liefde die hij ergens diep vanbinnen voelt, terwijl juist dat voor een schaduwkrijger niet de bedoeling is.
Post-its, karton en heel veel structuur
Wie de boeken van Cocky leest, merkt al snel hoeveel voorbereiding eraan vooraf moet zijn gegaan. Zelf noemt ze zich zonder aarzelen een echte plotter.
Eerst schrijft ze een korte synopsis. Daarna verschijnen grote kartonnen vellen op tafel, verdeeld in kolommen. Elke kolom staat voor een hoofdstuk. Met post-its vult ze vervolgens per personage de scènes in, totdat de complete verhaallijn klopt.
Toch blijft er altijd ruimte voor nieuwe ideeën.
“Het staat niet in steen gebeiteld,” zegt ze. “Tijdens het schrijven veranderen er altijd nog dingen.”
Blijven leren van andere schrijvers
Naast auteur is Van Dijk al jarenlang redacteur en begeleidt ze manuscripten van talloze andere schrijvers.
“Van ieder verhaal leer je weer,” vertelt ze. “Iedere schrijver gebruikt taal op zijn eigen manier.”
Juist daardoor blijft ook haar eigen blik op taal zich ontwikkelen. Soms ontdekt ze woorden die ze zelf nooit zou gebruiken. Soms ziet ze hoe een klein idee kan uitgroeien tot een sterk verhaal.
Als redacteur let ze vooral op de spanningsopbouw. Wanneer een scène spannend of aangrijpend is, moedigt ze schrijvers juist aan om te vertragen.
“Dan moet je inzoomen op de details,” zegt ze. “Juist daardoor kun je de spanning nog verder opbouwen.”
Daarnaast geeft ze vaak hetzelfde advies: show, don’t tell. Belangrijke momenten moeten niet alleen worden verteld, maar vooral zichtbaar en voelbaar worden gemaakt.
Fantasy groeit
Volgens Cocky van Dijk heeft fantasy in Nederland lang een bescheiden plek ingenomen. Sommige boekhandels zijn nog altijd terughoudend, merkt ze, terwijl thrillers en romans vaak makkelijker hun weg naar de schappen vinden.
Toch ziet ze het genre duidelijk groeien.
Films en series hebben daar volgens haar aan bijgedragen, maar ook evenementen als Comic Con en Castlefest laten zien hoeveel lezers er inmiddels zijn.
“Die verbinding vinden mensen heel belangrijk,” zegt ze. “Ze willen over die verhalen praten.”
Juist daar ontmoeten schrijvers en lezers elkaar, en blijkt dat de liefde voor fantasy veel groter is dan vaak wordt gedacht.
Of het nu een paar losse woorden uit een ideeënblik zijn of een toevallige typefout op een boodschappenlijstje, bij Cocky van Dijk kan het zomaar het begin zijn van een compleet nieuw verhaal. En met het verschijnen van het tweede deel van Doodschap bewijst ze opnieuw dat de mooiste werelden soms ontstaan uit de meest onverwachte ingevingen.
Links:
